de dorpsdichter heeft wat te zeggen

Het is alweer een jaar geleden dat ik – midden in de coronatijd – werd gekozen tot dorpsdichter, tot mijn eigen verbazing en hiep hoera vreugde. Het was in dat jaar zoeken en aftasten wat een dorpsdichter eigenlijk kan betekenen voor ons dorp, ons Vught. Bij ontmoetingen werd mij vaak gevraagd op welke manier ik het dorpsdichterschap wilde invullen. Niets moet, alles mag?? Het was fijn dat er in de loop van het jaar verzoeken mijn kant op kwamen. Verbinden en troosten, dat werden sleutelwoorden. Het leverde mooie ontmoetingen en bijzondere momenten op.

Bij de slotavond van de verkiezing tot dorpsdichter werd door Eric Alink, stadschroniqueur van Den Bosch een mooie opsomming gemaakt van wat hij vond dat van een dorps- of stadsdichter verwacht kan worden. In zijn betoog noemt hij enkele oogmerken voor teksten: verbinden, verwonderen, troosten, vermaken, markeren, agenderen, bekritiseren en/of ontregelen. Kritische schrijfsels horen er bij, de dorps-/stadsdichter fungeert in die zin ook als nar.

Dat verbinden en troosten, dat stroomt wel volop in mijn aderen en dat heb ik dit jaar als een mooie taak op mij genomen. Maar nu is het tijd om stelling te nemen. We leven in een verwarrende tijd en tweedeling in de maatschappij ligt – door de maatregelen in de coronacrisis door onze overheid – op de loer. Ik voel mij dan ook nu geroepen als dorpsdichter op te komen voor álle burgers van Vught. Het doet mij pijn en verdriet dat in ons mooie dorp culturele evenementen en mooie bijeenkomsten zullen worden georganiseerd waar niet iedereen welkom is. De dorpsdichter zal je daar niet tegenkomen. Waar de dorpsdichter verschijnt, is elke Vughtenaar welkom.

Dus lieve mensen bij deze neem ik stelling, laat ik van mij horen, hoop niet te ontregelen, wel te verbinden, al dan niet als dorpsdichter of nar. Ik hoop jullie dit jaar allemaal te ontmoeten op mooie plekken en bijzondere momenten en vraag ook hierbij jullie hulp. Tot slot en ten overvloede: wees welkom bij de dorpsdichter.

Petra Maria, uw dorpsdichter 29 september 2021

de dorpsdichter heeft wat te zeggen

de dorpsdichter vraagt niet naar de kleur van je ogen
niet of je vegetariër bent
bedachtzaam
of eerder bevlogen

ik vraag niet naar je politieke kleur
voorkeur in de liefde
of je gelukkig bent
begiftigd met een slecht humeur

dat past niet in de poëzie

ik ben er voor de bakker, voor Roderick
voor de boa, de kunstenaar
de man met het nijdige hondje
de buurvrouw met rode lipstick

ik zag je wel fietsen laatst met een bos bloemen
op de bagagedrager
bij de kassa van de super
kon ik bijna je naam noemen

mijn woorden zijn voor jou

ik zie wel dat je bang bent en
misschien wel boos
ach weet je wel dat helder water soms bedekt is
onder een laag van kroos

maar ik laat je vrij

ik vraag je niet naar ziektes of gebreken
of je ooit wat hebt gestolen
onder vertrouwen en verdraagzaamheid
is nog nooit iemand bezweken

echt ik laat je vrij

de dorpsdichter hoort niet thuis
op plekken waar jij niet welkom bent
geen groen vinkje geen rood kruis

bij de dorpsdichter is elke Vughtenaar
welkom en thuis

Petra Maria
Uw Dorpsdichter

29 september 2021

dorpsdichter op vrijdag

3.

onze populieren

soms verlang ik naar de bakker op de hoek
de kruidenier alles was er speelgoed snoep
naast de groenteboer ijsje bij Henkie

vooruitgang houd je niet tegen en we willen
altijd meer hebben eigenlijk geen tijd
ach was daar niet de baarzenschool

de lichtstraat was nog knus en onder
de populieren wat hebben we daar niet
meegemaakt de bomen charme van de buurt

de groene ruimte van onze baarzen
daar is toch ooit zorgvuldig
met beleid landschappelijk over nagedacht

dat plan dat is toch niet voor ons bedoeld
in deze mooie wijk voorbeeld van onze jaren zeventig ja onze maar vertel mij eens

dat XL gedoe wat levert dat ons op
nog meer auto’s nog meer drukte nog
meer afvalt waar onze populieren staan

onze populieren willen wij dit wel
laten we daar nog eens goed over nadenken
XL wordt er wel beter van maar wij ?

onze populieren kijk er nog maar
eens goed naar vughtenaren en
bewoners van de baarzen

petra maria
uw dorpsdichter

dorpsdichter op vrijdag

2.

het voegt niets toe

dacht ze
we blenden
zeemeeuwen in grijs

de leegte
want daar valt je
de grasspriet op

daarom doet het
er wel toe
ook al blijft het

leegte
vult  de ongeziene
kleine schoonheid
van het leven

petra maria

het is vrijdag en het gras in Vught wordt gemaaid, madeliefjes en hondendrollen vliegen om de oren en wij mijmeren over de kleine schoonheid van de grasspriet

HET NIEUWE JAAR

dit jaar plantte ik
een maggiplant en witte salie
een rode winterbloem
en trotski is geboren

je zult hem wel vaak gaan zien
komend jaar
vrolijk hoopje hond
mijn nieuwe schaduw

de wandelingen met jou
waren fijn en de zee
en dat je mij verstaat
en ziet

er was verbazing dit jaar
over onrecht dreiging
en verlies
wereldwijd

ik kijk er anders naar
dan de meesten
weet niet meer goed
of dat nog wel mag

er kwam ook een noodwet
ze zeggen
dat het onze schuld is
onze eigen schuld

want bomen werden gekapt
en te veel vlees
te veel dicht bij elkaar
te vaak in de supermarkt

Ik heb een hoed gekocht
en durfde deze te dragen
want het dorp koos mij dit jaar
hoe mooi was dat

er kwam ook een nieuwe plek
met licht en ruimte
dus komend jaar
vullen daar de doeken met kleur

voor het nieuwe jaar
hoop ik op verbinding
verdieping en openheid
openheid en vrijheid

echte vrijheid
voor echt iedereen
echt

petra maria